Oog in oog met de zeldzame Nederlandse Wolf | Canis Lupus

Posted 09/10/2022

Veluwe - Soms loopt je ochtend fotograferen toch iets anders dan dat je had verwacht.

Het burl-seizoen loopt ondertussen aardig op zijn einde en ik was nog geen ochtend echt op stap geweest voor herten. Gewoon geen tijd, of geen mooie ochtend. Kortom de weken vlogen voorbij zonder een poging te hebben gewaagd.

Vanmorgen viel alles wel op zijn plek, ik had tijd, en er werd een kpude nacht voorspeld met in de ochtend kans op mist. Toch maar even de wekker gezet om nog een poging te wagen.

Ruim voor zonsopkomst stond ik klaar in het veld. Heel in de verte hoorde ik nog wat burl geluiden, maar echt veel actie was het niet meer.In het donker werd ik nog opgeschrikt door een groepje mountainbikers die luidruchtig over de hei heen fietste. Toen kort daarna ook nog wat honden, blaffend, de stilte verstoorde dacht ik helemaal dit wordt het niet meer.

Na een korte wandeling stak er, tot mijn grote verbasing, een roedel van zo'n 12 Edelherten het pad over. Helaas had ik niet genoeg licht, en was de mist te dicht om er nog een foto van te maken. Nadat ik tevergeefs nog een poging had gewaagd ben ik weer langgzaam richting de auto gelopen. De kans dat ik nog wat zou zien was nu wel voorbij dacht ik.

Terug bij de auto twijfelde ik nog even of ik mijn camera naast me op de bijrijdersstoel zou leggen voor het geval ik nog wat zou zien. De twijfel duurde niet lang, en ik legde toch alles maar gewoon achterin de kofferbak.... Ik startte de auto en reed langzaam terug naar huis.

Ik rij in de bossen altijd langzaam want er kan altijd wat oversteken. Plotseling zie ik vanuit mijn ooghoek wat bewegen in het bos, ik stop, en zie tot mijn grote verbazing een Wolf | Canis lupus.

Wauw, dat is gaaf! En op hetzelfde moment denk ik k#t, mijn camera ligt in de kofferbak. Dat is niet slim.... Twee tellen bedenk ik me wat ik ga doen, een foto met mijn telefoon is echt geen optie. Ik heb nu de kans om een Wolf te fotograferen en dan loop ik te klungelen met mijn telefoon, now way! Dan maar gokken dat de Wolf blijft staan als ik mijn deur opendoe.

Rustig doe ik de deur open en loop naar de kofferbak. Deze doe ik ook open, en de Wolf blijft gewoon staan. Snel ga ik op mijn hurken achter de auto zitten en maak de eerste foto van de Wolf. Shit, mijn sluitertijd is dusdanig lang dat ik ondertussen gewoon koffie zou kunnen gaan drinken. Snel de ISO omhoog gezet, en opnieuw foto's gemaakt. Yes, hij staat erop! Maar echt aanastalte maakte de Wolf niet dus ik koos nog een andere plek zodat ik goed vrij zicht had. Snel weer wat foto's gemaakt terwijl de Wolf mij aankeek.

Na redelijk wat foto's te hebben gemaakt vertrok de Wolf weer verder het bos in, en ik blijf een beetje verdwaasd achter. Ik heb zojuist een Wolf in Nederland op de foto gezet. Buiten het feit wat je ervan vind dat er weer Wolven zijn in Nederland, ik vond het echt wel een vette ervaring!

Macrografie.nl | Copyright © 2000 - 2022