In het kort
- Soort: Vuurbuikpadden | Bombinatoridae
- Namen: (NL) Geelbuikvuurpad | (LA) Bombina variegata | (EN) Yellow-bellied Toad
- Actief: April tot en met september. De voortplanting vindt plaats gedurende de hele zomer, vaak getriggerd door hevige regenval.
- Habitat: Een typische pioniersoort. Ze leven in ondiepe, tijdelijke wateren die snel opwarmen en weinig vegetatie bevatten. Denk aan watergevulde karrensporen in bossen, plassen in kalksteengroeves en poeltjes in beekdalen.
- Status: Ernstig bedreigd (NL), Rode Lijst. In Nederland komt de soort alleen nog voor in Zuid-Limburg.
- Voorkomen: Centraal- en Zuid-Europa. In Nederland ligt de noordgrens van het verspreidingsgebied (Zuid-Limburg).
Korte omschrijving:
Een kleine pad (3-5 cm) met een afgeplat lichaam en een zeer ruwe, wrattige huid. De bovenzijde is onopvallend grijsbruin (schutkleur in de modder). De onderzijde is echter spectaculair: felgeel tot oranje met een patroon van blauwzwarte vlekken. Een uniek kenmerk waaraan je deze soort direct herkent, is de hartvormige pupil.
Fotografie van de Geelbuikvuurpad
De Geelbuikvuurpad (Bombina variegata) is een van de meest karakteristieke amfibieën van Nederland, maar ook een van de zeldzaamste. Om deze soort voor de lens te krijgen, zul je moeten afreizen naar het heuvelachtige landschap van Zuid-Limburg, waar ze in specifieke groeves en natuurgebieden leven. Ze zitten vaak in kleine, modderige plasjes (zoals bandensporen van tractoren) die snel opwarmen in de zon.
Het fotograferen van deze padjes vraagt om een kledingstuk dat vies mag worden; het mooiste standpunt is namelijk op ooghoogte, plat op je buik in de modder. Hierdoor krijg je een mooie onscherpe voor- en achtergrond en komt de bijzondere structuur van de huid goed uit. Let vooral op de ogen: de hartvormige pupil is een prachtig detail om met een macrolens vast te leggen.
Hoewel de felgekleurde buik (waaraan hij zijn naam dankt) vaak verborgen blijft, laten ze deze soms zien bij gevaar (het zogenaamde 'Unkenreflex', waarbij ze de rug hol trekken). Voor de foto is het echter mooier om ze in hun natuurlijke houding, drijvend in het water of zittend in de modder, vast te leggen.
