In het kort
LC- Soort: Hagedissen | Lacertidae
- Namen: (NL) Oostelijke smaragdhagedis | (LA) Lacerta viridis | (EN) MEastern Green Lizard | (DE) Östliche Smaragdeidechse
- Actief: Actief van eind maart/begin april tot eind september/begin oktober. De paringstijd valt rond mei; in deze periode pronken de mannetjes op hun mooist met hun intens blauwe kelen.
- Habitat: Zonovergoten, structuurrijke landschappen. Ze houden van bosranden, droge rotsige hellingen met veel struikgewas, braamstruwelen, wijngaarden en overwoekerde ruïnes. Een combinatie van open zonne-plekken om op te warmen en dichte schuilplaatsen om in te vluchten is cruciaal.
- Status: Lokaal in Oost- en Zuid-Europa algemeen, maar in de noordwestelijke randgebieden van hun verspreiding (zoals delen van Duitsland) sterk versnipperd, zeer zeldzaam en streng beschermd.
- Voorkomen: Oost- en Zuid-Europa. Van Oostenrijk en noordoost-Italië, via de Balkanlanden tot in Griekenland en Turkije. Er zijn enkele geïsoleerde populaties in Duitsland (zoals in het Rijndal). Komt van nature niet voor in Nederland en België.
Korte omschrijving:
Een forse, indrukwekkende hagedis die wel 40 cm lang kan worden (waarvan ongeveer tweederde staart). De basiskleur is helder smaragdgroen. In het voorjaar krijgen de mannetjes een spectaculaire, oplichtende kobaltblauwe keel en wangen. Vrouwtjes zijn vaak iets subtieler groen of bruingroen gekleurd, meestal met lichte lengtestrepen (twee tot vier) of donkere vlekjes op de rug. Pas uitgekomen jonge dieren missen het felle groen en zijn opvallend zandkleurig of lichtbruin.
Actieve periode (Kalender EU)
Fotografie van de Oostelijke smaragdhagedis
De Oostelijke smaragdhagedis (Lacerta viridis) is misschien wel een van de meest spectaculaire reptielen om in Europa voor de lens te krijgen. Deze "tropisch" aandoende soort is een absolute droom voor macro- en natuurfotografen. Vooral in mei, tijdens de paartijd, zijn de beelden fantastisch: de mannetjes hebben dan een felblauwe keel die waanzinnig mooi afsteekt tegen hun smaragdgroene lichaam en de vaak droge, bruine of rotsachtige omgeving waarin ze leven.
Ondanks hun opvallende kleuren zijn ze verrassend lastig te fotograferen. Het zijn rasechte zonaanbidders, maar zodra ze op bedrijfstemperatuur zijn (rond de 32°C), zijn ze extreem alert en razendsnel. Bij de minste verstoring of onverwachte beweging schieten ze met luid geritsel onbereikbaar de dichte braamstruiken in. De gouden regel is dan ook: wees er vroeg bij. Zoek in de ochtend, als de zon net op de hellingen valt, naar dieren die nog traag zijn en liggen op te warmen op stenen, boomstronken of in de lage vegetatie.
Een laag standpunt (ooghoogte) werkt ook hier het best, maar wees voorbereid op een flinke dosis geduld. Gebruik bij voorkeur een wat langere macrolens (zoals een 100mm, 150mm) of een telelens (zoals een 100-400mm), zodat je voldoende afstand kunt houden om ze niet te laten schrikken. Probeer scherp te stellen op hun felle ogen of de opvallende blauwe keel. Als je de hagedis rustig benadert is de kans groot dat je een mooi portret kan maken.
