Ermelo - De voorjaarstrek van amfibieën is in volle gang, maar van de week zag ik ook een bizar beeld.
Afgelopen week reed ik terug in de stromende regen van de sport naar huis, deze weg loopt door een bosgebied. Ik wist van de voorgaande jaren dat in dit gebied heel veel kikkers en padden voorkomen. De temperatuur en de nattigheid maakten het de perfecte avond voor kikkers, padden en salamanders om massaal naar het water te trekken. Dit "fenomeen" leidde tot een bizar tafereel. De hele weg lag bezaaid met platgereden amfibieen, het leek wel een massale slachtpartij.
Terwijl ik stapvoets en slalommend mijn weg vervolgde, zag ik ineens iets kleins bewegen in het licht van mijn koplampen. Ik zette snel mijn auto aan de kant en stapte uit in de regen. Tot mijn verrassing en vreugde kroop daar prachtig vrouwtje van de Alpenwatersalamander | Triturus alpestris, midden op het natte asfalt. Ik heb geen moment getwijfeld en het diertje direct opgeschept om hem in veiligheid te brengen.
Omdat ik hem toch al uit zijn benarde positie had bevrijd en de regen buiten onverminderd hard neerviel, besloot ik hem mee te nemen voor een fotografieprojectje. Geïnspireerd door mijn recente, succesvolle nachtopname van de Bruine kikker in mijn eigen vijver, wilde ik kijken of ik diezelfde magische sfeer kon creëren rondom deze salamander.
Binnen no-time had ik een opstelling gemaakt. Bij amfibieën staat het welzijn altijd voorop: ze hebben een extreem gevoelige huid die snel uitdroogt. Ik zorgde voor een vochtige, natuurlijke ondergrond en hield de sessie zo kort mogelijk om eventuele stress te voorkomen. Met behulp van een klein lampje, waarbij je de kleurtemperatuur kan aanpassen en een reflectieschermpje wist ik een warm, zacht licht te creëren. De waterdruppels in de voor en de achtergrond lichtten prachtig op en zorgden voor een schitterende bokeh. De salamander werkte fantastisch mee en bleef rustig zitten. Dat moest ook wel want ik werkte met een sluitertijd van bijna een seconde.
Toen ik klaar was heb het diertje voorzichtig in een ruime, vochtige transportbak met wat bladeren gezet om veilig de nacht door te brengen. De volgende dag heb ik haar in een vennetje, waar ze hoogstwaarschijnlijk onderweg naartoe was, in het bos vrijgelaten.