Donkere tanglibelOnychogomphus assimilis


Indrukwekkende grote geel zwarte tanglibel rustend op een takje.
Zeer zeldzame Donkere tanglibel | Onychogomphus assimilis in Turkije.

In het kort

VU
  • Soort: Rombouten | Gomphidae
  • Namen: (NL) Donkere tanglibel | (LA) Onychogomphus assimilis | (EN) Dark pincertail | (DE) Wald-Zangenlibelle
  • Status: Zeer zeldzaam rondom Europa
  • Actief: Mei t/m augustus, met de absolute piek in juni en juli.
  • Habitat: Snel stromende, deels beschaduwde en koude rivieren of bergbeken met een rots- of grindbodem. Het stromende, zuurstofrijke water is cruciaal voor de ontwikkeling van de larven.
  • Voorkomen: Zeer lokaal. Aan de rand van Europa is de Donkere tanglibel eigenlijk alleen te vinden langs delen van de zuidelijke kust van Turkije. Het verdere verspreidingsgebied ligt oostelijker en strekt zich uit over de Kaukasus (zoals ArmeniĆ« en GeorgiĆ«) tot aan Iran en Turkmenistan.

Korte omschrijving:

De Donkere tanglibel (Onychogomphus assimilis) is een vrij grote en stevig gebouwde rombout die direct opvalt in het veld. In tegenstelling tot veel andere tanglibellen in deze regio, kenmerkt deze soort zich door een zware, dikke zwarte tekening op het borststuk, gecombineerd met verzadigd geel tot oranje op het achterlijf en heldere, blauwige ogen. Bij de mannetjes is de typische 'tang' uniek: in het midden zit een duidelijke, hoektand-achtige verdikking.


Actieve periode (EU)

J
F
M
A
M
J
J
A
S
O
N
D

Fotografie van de Donkere tanglibel

De Donkere tanglibel is voor Europese begrippen een ware exoot. Omdat het verspreidingsgebied pas net het uiterste zuiden van Turkije aantikt, is het een soort die je niet snel 'per ongeluk' zult tegenkomen. Je moet er echt specifiek voor op zoek naar de juiste habitats: snelstromende, koude en deels beschaduwde bergrivieren.

Ondanks zijn donkere naam, is de combinatie van het diepe zwart met het verzadigde geel-oranje en die intense blauwe ogen werkelijk schitterend om door de zoeker van je camera te zien. Als je eenmaal een goed stuk rivier hebt gevonden, is het vaak een kwestie van rustig de rotsblokken en takken boven het water afspeuren, waar vooral de mannetjes graag zonnen en hun territorium in de gaten houden.