In het kort
LC- Soort: Glazenmakers | Aeshnidae
- Namen: (NL) Venglazenmaker | (LA) Aeshna juncea | (EN) Moorland Hawker | (DE) Torf-Mosaikjungfer
- Vliegtijd: Begin juli tot ver in oktober, met een duidelijke piek in augustus en september. Een echte nazomersoort.
- Habitat: Zure, voedselarme vennen, hoogveengebieden en heideplassen. Bij voorkeur met een gevarieerde oeverbegroeiing van veenmos, pitrus of snavelzegge.
- Status: Zeer zeldzaam (NL), bedreigd (EU). Echter wel strikt gebonden aan de hogere zandgronden en veengebieden.
- Voorkomen: De laatste jaren is deze soort sterk achteruit gegaan. Je kan hem nog vinden op de zandgronden van Drenthe, Overijssel, Gelderland (Veluwe) en Noord-Brabant. Ontbreekt vrijwel volledig in de klei- en poldergebieden van West-Nederland.
Korte omschrijving:
Een flinke, donkere glazenmaker. Mannetjes hebben een donker achterlijf met opvallende blauwe en kleine gele vlekjes. Een cruciaal veldkenmerk ten opzichte van sterk gelijkende soorten is de voorste vleugelader (de costa): deze is bij de Venglazenmaker opvallend geel. Daarnaast lopen er op de zijkant van het borststuk twee relatief smalle, rechte gele strepen met daartussen donkere vlakken.
Vliegperiode (Kalender EU)
Fotografie van de Venglazenmaker
De Venglazenmaker | Aeshna juncea is een prachtige soort om in de nazomer te fotograferen, wanneer de heide in bloei staat. Mannetjes zijn onvermoeibare vliegers en patrouilleren de hele dag langs de oevers van vennen, op zoek naar vrouwtjes of prooi. Ze vliegen vaak een vaste route en blijven regelmatig even biddend stilstaan. Dit is hét moment om ze met een snelle sluitertijd in vlucht vast te leggen.
De Venglazenmaker lijkt enorm op de nog zeldzamere Noordse glazenmaker | Aeshna subarctica. Als fotograaf is het belangrijk dat je bepaalde kenmerken scherp in beeld brengt voor een zekere determinatie. Richt je camera op de rand van de vleugels: de voorste ader (de costa) is bij de Venglazenmaker duidelijk geel (bij de Paardenbijter is deze bruin). Ook de zijkant van het borststuk is belangrijk; fotografeer dit recht van opzij om de twee smalle, gele strepen te tonen.
Tientallen jaren geleden kwam je deze nog wel eens tegen bedekt onder de dauw. Maar de soort is zo hard achteruit gegaan dat hij nu de status zeer zeldzaam, en bedreigd heeft gekregen. Achteraf had ik daar in het verleden veel meer aandacht aan moeten geven.
