In het kort
VU- Soort: Landschildpadden | Testudinidae
- Namen: (NL) Moorse Landschildpad | (LA) Testudo graeca | (EN) Spur-thighed tortoise | (DE) Maurische Landschildkröte | (FR) Tortue grecque | (ES) Tortuga mora
- Status: Kwetsbaar (VU). Strikt beschermd onder CITES wegens habitatverlies en historische (illegale) wildvangst voor de huisdierhandel.
- Actief: Actief van begin maart tot eind oktober, met een duidelijke piek in het voorjaar tijdens de paartijd. In de winter (november t/m februari) gaan ze in winterslaap.
- Habitat: Droge, zonovergoten gebieden met schrale vegetatie, zoals mediterrane maquis, garrigue, duinen, open bossen en extensieve olijfgaarden.
- Voorkomen: Zuid-Europa (met name Zuid-Spanje, de Balkan, Griekenland en diverse eilanden in de Middellandse Zee), Noord-Afrika en delen van het Midden-Oosten.
Korte omschrijving:
Een middelgrote landschildpad met een hoog, bolvormig schild dat varieert van geelachtig tot olijfbruin met donkere vlekken. Uniek kenmerk zijn de kegelvormige 'sporen' op de achterpoten.
Actieve periode (EU)
Fotografie van de Moorse landschildpad
De Moorse Landschildpad | Testudo graeca is een van de meest karakteristieke reptielen van het mediterrane gebied. Hoewel ze er met hun zware, gepantserde schild onverwoestbaar uitzien, hebben ze het in Europa zwaar te verduren door versnippering van hun leefgebied. Het zijn echte zonaanbidders die 's ochtends vroeg eerst uitgebreid moeten opwarmen op een open plek voordat ze op zoek gaan naar voedsel, dat voornamelijk bestaat uit vezelrijke planten, grassen en kruiden.
Je herkent de Moorse Landschildpad aan het ontbreken van een hoornachtige nagel aan de staartpunt (die de Griekse landschildpad wel heeft) en aan de opvallende, verharde sporen op de achterkant van de dijbenen. Het schild is een prachtig kunstwerk van groeiringen en donkere pigmenten, wat elk individu een unieke tekening geeft.
Voor natuurfotografen is de Moorse Landschildpad een fantastisch, maar soms uitdagend onderwerp. Ze zijn weliswaar niet snel, maar ze zijn wel verrassend alert. Zodra ze een zware menselijke voetstap voelen naderen, trekken ze zich direct terug in hun schild, wat resulteert in een nogal saaie 'stenen' foto. De beste tactiek is geduld. Zoek in de vroege ochtenduren naar actieve exemplaren aan de randen van dichte struiken. Heb je er een gevonden? Ga dan direct plat op je buik liggen om een laag standpunt op ooghoogte in te nemen. Blijf vervolgens doodstil liggen; na een paar minuten wint de nieuwsgierigheid het van de angst, komt de kop weer tevoorschijn en wandelt de schildpad rustig verder.
