In het kort
- Soort: Hagedissen | Lacertidae
- Namen: (NL) Zuidwest Anatolische hagedis | (LA) Anatololacerta anatolica oertzeni | (EN) Oertzen's Rock Lizard | (FR) Lézard d'Örtzen
- Status: n geschikte, rotsachtige habitats in Zuidwest-Turkije is dit lokaal een zeer algemene en talrijke soort.
- Actief: Actief van het vroege voorjaar (maart/april) tot laat in de herfst. Tijdens de hete, droge zomermaanden (juli en augustus) in Turkije zijn ze vooral in de vroege ochtend en late namiddag actief, waarna ze op het heetst van de dag de schaduw in rotsspleten opzoeken.
- Habitat: Rotsachtige gebieden, kliffen, oude stenen muren, ruïnes en de stammen van bomen in lichte bossen (zoals de pijnbossen en amberboombossen in Zuidwest-Turkije).
- Voorkomen: Het zuidwesten van Turkije (waaronder de gehele provincie Muğla en de regio Dalyan) en op enkele oostelijke Egeïsche eilanden zoals Rhodos en Ikaria.
Korte omschrijving:
Een uiterst behendige, slanke rotsklimmer. Vrouwtjes zijn contrastrijk gestreept of gevlekt op de rug en hebben soms een helderoranje buik. Mannetjes zijn vaak valer of effen bruinachtig op de rug met fijne donkere spikkels. Jonge dieren vallen direct op door hun felgroene of blauwige staart.
Actieve periode (EU)
Fotografie van de Anatolische hagedis
De Zuidwest-Anatolische hagedis | Anatololacerta anatolica oertzeni is een fantastisch, maar uitdagend onderwerp voor de natuurfotograaf. Deze reptielen zijn ware acrobaten. Dankzij hun afgeplatte lichaamsbouw rennen ze schijnbaar moeiteloos en razendsnel over verticale rotswanden, boomstammen en oude tempelmuren. Voor wie de regio Dalyan in Turkije bezoekt, vormen de nabijgelegen ruïnes van Kaunos een absolute toplocatie om deze soort te fotograferen. De mix van oude, opgewarmde stenen om op te zonnen en diepe kieren om in te schuilen, trekt deze hagedissen in grote getale aan.
De grootste uitdaging bij het fotograferen is hun schuwheid en extreme snelheid. Waar sommige hagedissensoorten vertrouwen op hun camouflage en blijven zitten, schiet de Anatolische hagedis bij de minste dreiging direct een rotsspleet in. Een macrolens met een wat langer brandpunt (zoals 100mm, 150mm of zelfs een telelens van 300mm met een korte scherpstelafstand) is hier je beste vriend. Dit stelt je in staat om ze beeldvullend vast te leggen zonder hun 'vluchtcirkel' te doorbreken. Let vooral op de vrouwtjes, die zich vaak prachtig laten portretteren dankzij hun contrasterende rugtekening en, als de hoek goed is, een glimp van hun oranje buik.
Timing en weersomstandigheden zijn cruciaal. Hartje zomer, wanneer de temperaturen in Zuidwest-Turkije tot ver boven de 35 graden stijgen, zijn de hagedissen op het midden van de dag nauwelijks te bekennen. Ze zitten dan diep weggestopt in koele gaten. De vroege ochtend is veruit het beste fotomoment. Zodra de eerste zonnestralen de rotsen raken, komen de hagedissen tevoorschijn om op te warmen. Ze zijn dan nog een stuk trager en toleranter. Beweeg in slow-motion, let goed op waar je je eigen schaduw laat vallen (zodra je de zon voor de hagedis blokkeert, schiet hij weg), en probeer op ooghoogte van het dier te komen voor een intieme compositie met een zachte, onscherpe achtergrond.