In het kort
- Soort: Aurelia's | Nymphalidae
- Namen: (NL) Grote weerschijnvlinder | (LA) Apatura iris | (EN) Purple Emperor
- Vliegtijd: Eind juni tot begin augustus, met de piek in juli.
- Habitat: Oude, vochtige loofbossen met open plekken en brede bospaden waar de waardplanten (wilgen) groeien. Ze leven voornamelijk hoog in de boomkruinen.
- Status: Vrij zeldzaam (NL), maar de soort breidt zich de laatste jaren wel uit en wordt op steeds meer plekken waargenomen.
- Waardplant: De rupsen leven op breedbladige wilgensoorten, met een sterke voorkeur voor de Boswilg | Salix caprea en de Grauwe wilg in vochtige bossen.
- Voorkomen: Grote delen van Europa en gematigd Azië. In Nederland vooral in Twente, de Achterhoek, Noord-Brabant en Limburg.
Korte omschrijving:
Een grote, donkere vlinder met witte banden en vlekken. Het mannetje heeft een spectaculaire paarsblauwe glans over de vleugels, die echter alleen onder een bepaalde hoek zichtbaar is (structuurkleur). De Grote weerschijnvlinder is te onderscheiden van de Kleine weerschijnvlinder door het ontbreken van de oogvlek op de voorvleugel en de scherpere "tand" in de witte band op de achtervleugel.
Fotografie van de Grote weerschijnvlinder
De Grote weerschijnvlinder (Apatura iris) wordt door veel fotografen gezien als de 'keizer' van het bos. Meestal leven ze hoog in de toppen van eiken en wilgen, onbereikbaar voor de camera. Maar 's ochtends vroeg of op warme dagen komen de mannetjes soms naar beneden. Niet voor bloemen (daar drinken ze niet van!), maar voor mineralen uit vochtige aarde, kadavers, mest of... zweet.
Tijdens mijn vakantie in Oostenrijk heb ik deze soort op kunnen fotograferen. Lees dit in mijn blog: Vakantie in Zwitserland, Italië en Oostenrijk waar ik deze schitterende vlinder aan mijn kinderen kon laten zien.
De grootste uitdaging bij het fotograferen is het vastleggen van de paarse glans. Dit is geen pigment, maar een structuurkleur die ontstaat door lichtbreking. Je moet de hoek van je camera (of een externe flitser) precies goed hebben ten opzichte van de zon om de vleugels van bruin naar knallend paars te laten veranderen. Omdat ze als ze eenmaal 'aan de grond' zitten vaak rustig blijven drinken, heb je soms de tijd om hiermee te experimenteren.
