Rode zonnewijzerTrithemis arteriosa


Rode zonnewijzer
Rode zonnewijzer | Trithemis arteriosa

In het kort

LC
  • Soort: Korenbouten | Libellulidae
  • Namen: (NL) Rode zonnewijzer | (LA) Trithemis arteriosa | (EN) Red-veined Dropwing | (DE) Rotader-Sonnenzeiger
  • Status: Oorspronkelijk Afrikaanse soort die zich sterk uitbreidt in Zuid-Europa. In Noordwest-Europa een uiterst zeldzame zwerver.
  • Actief: Mei tot oktober, met een duidelijke piek in de warme zomermaanden juli en augustus.
  • Habitat: Zeer flexibel: van open plassen, vennen en moerassen tot snelstromende bergbeken en kunstmatige irrigatiekanalen.
  • Voorkomen: Heel Afrika, het Midden-Oosten en Zuid-Europa (vooral Spanje, Portugal, Griekenland en Turkije).

Korte omschrijving:

De Rode zonnewijzer (Trithemis arteriosa) is een adembenemend felle, koraalrode libel. Deze Afrikaanse exoot valt op door de vuurrode aders in de vleugelbasis.


Actieve periode (EU)

J
F
M
A
M
J
J
A
S
O
N
D

Fotografie van de Rode zonnewijzer

De Rode zonnewijzer | Trithemis arteriosa is een felle, exotische verschijning die symbool staat voor de zinderende hitte van het zuiden. Langs de zonovergoten, droge beddingen, open vennen en kunstmatige reservoirs van bijvoorbeeld het Spaanse Andalusië of de Griekse eilanden kun je deze actieve libel aantreffen. Oorspronkelijk is dit een typisch Afrikaanse soort, maar door de stijgende temperaturen heeft deze warmteminner het mediterrane gebied inmiddels definitief veroverd en schuift de grens van zijn leefgebied gestaag verder op naar het noorden.

De naam verklapt direct zijn meest fascinerende gedrag, dat hij deelt met zijn diepblauwe neef, de Blauwe zonnewijzer. Tijdens de heetste uren van de dag neemt hij de karakteristieke 'obeliskpositie' in: het achterlijf wordt kaarsrecht omhoog naar de zon gewezen om zo min mogelijk hitte te absorberen, terwijl de vleugels opvallend ver naar voren en beneden hangen. Volwassen mannetjes zijn een adembenemende verschijning met hun slanke, intens koraalrode tot karmozijnrode lichaam. Hét harde determinatiekenmerk bevindt zich echter aan de basis van de vleugels; de hoofdvleugeladers zijn daar fel, bijna lichtgevend rood gekleurd, en op de flanken van de laatste achterlijfssegmenten (S6 tot S8) bevindt zich een contrasterende, strakke zwarte zigzagtekening.

Voor de natuurfotograaf is de Rode zonnewijzer een dankbaar maar alert onderwerp. De mannetjes kiezen vaak de allertopjes van droge takken, rietstengels of uitstekende stenen vlak langs de waterkant als hun vaste territorium-uitkijkpost. Hoewel ze fel reageren op indringers, keren ze na een jachtvlucht bijna altijd terug naar exact dezelfde spriet. Dit biedt jou de kans om de camera alvast handmatig scherp te stellen op zijn favoriete landingsplek. Fotografeer bij voorkeur met tegenlicht of zijlicht tijdens het gouden uurtje; hierdoor lichten de vuurrode aders in de vleugels op als gloeidraadjes. Lijn je camerasensor perfect parallel uit met het achterlijf van de libel om het intense rood en de zwarte flanktekening ragscherp te vangen tegen een dromerige, zonovergoten achtergrond.