In het kort
LC- Soort: Korenbouten | Libellulidae
- Namen: (NL) Blauwe zonnewijzer | (LA) Trithemis festiva | (EN) Indigo Dropwing | (DE) Schwarzer Sonnenzeiger
- Status: Uiterst zeldzaam in Europa. Een spectaculaire, diep donkerblauwe verschijning die profiteert van warme zomers.
- Actief: Mei tot september, met een duidelijke piek in juni and juli.
- Habitat: Snelstromende, heldere en zonovergoten beken, riviertjes en irrigatiekanalen met een stenige of rotsachtige bodem.
- Voorkomen: Uiterst zuidoostelijk Europa (voornamelijk de Griekse eilanden Rhodos, Kos en Lesbos, en Cyprus), Turkije, het Midden-Oosten en wijdverspreid in tropisch Azië.
Korte omschrijving:
De Blauwe zonnewijzer (Trithemis festiva) is een adembenemend mooie, diep indigo- tot paarsblauwe korenbout. De soort is een echte specialist van snelstromende mediterrane beken.
Actieve periode (EU)
Fotografie van de Blauwe zonnewijzer
De Blauwe zonnewijzer | Trithemis festiva is een adembenemend mooie en felbegeerde verschijning langs de heldere, klaterende wateren in het uiterste zuidoosten van Europa. Langs de zonovergoten, rotsachtige bergstroompjes en heldere beken van mediterrane eilanden zoals Rhodos of Cyprus vind je deze actieve zonaanbidder. Waar andere libellen de schaduw opzoeken voor verkoeling, claimt deze mediterrane specialist juist de meest hete, onbeschutte rotsblokken midden in de felle stroming om zijn territorium te bewaken.
De naam verwijst naar een fascinerend en uniek gedrag dat deze libel vertoont tijdens de heetste uren van de dag. Het Windvaantje doet dit ook, maar de Blauwe zonnewijzer perfectioneert de zogeheten 'obeliskpositie': hij zet zijn achterlijf kaarsrecht omhoog richting de zon en laat zijn vleugels juist extreem ver naar voren en beneden hangen (vandaar ook zijn Engelse naam 'Indigo Dropwing'). Anatomisch is het volgroeide mannetje een absolute blikvanger vanwege zijn diepe, bijna onwerkelijke indigo- tot paarsblauwe waslaag op het borststuk en achterlijf, wat een schitterend contrast vormt met de gitzwarte basis van het lichaam en de diep donkerbruine vlekken aan de basis van de achtervleugels.
Omdat ze zo standvastig zijn en steevast terugkeren naar hun favoriete, zonovergoten steen midden in het water, biedt dit spectaculaire kansen voor de natuurfotograaf. Door heel rustig stroomopwaarts te waden en te kiezen voor een laag standpunt vlak boven het wateroppervlak, kun je de intens blauwe libel prachtig isoleren tegen het kolkende, glinsterende water in de achtergrond. De grootste uitdaging bij deze soort is de belichting: de diepe, donkere indigoblauwe kleur absorbeert enorm veel licht, terwijl de omringende, lichte rotsen het zonlicht keihard reflecteren. Belicht daarom handmatig een fractie onder om de subtiele details in de blauwe waslaag te behouden, en zorg voor een exact parallel standpunt om zowel de dieprode tot zwarte ogen als het volledige achterlijf vlijmscherp op de plaat te krijgen.
