In het kort
- Soort: Zandoogjes | Satyrinae
- Namen: (NL) Goudooghooibeestje | (LA) Coenonympha oedippus | (EN) False Ringlet
- Vliegtijd: Juni en juli. Eén generatie per jaar.
- Habitat: Vochtige, voedselarme graslanden, laagveenmoerassen en rietlanden met verspreide struiken (Riet- en Pijpenstrootje-vegetaties).
- Status: Zeer ernstig bedreigd in heel Europa. Uitgestorven in Nederland, België en Duitsland (restpopulaties in Beieren). Beschermd via de Habitatrichtlijn.
- Waardplant: Diverse grassen en cypergrassen, waaronder Pijpenstrootje (Molinia caerulea) en diverse zegge-soorten.
- Voorkomen: Verspreide, geïsoleerde populaties in Frankrijk, Italië, Liechtenstein, Oostenrijk en Oost-Europa.
Korte omschrijving:
Een relatief donker hooibeestje. De bovenzijde is effen donkerbruin zonder oogvlekken. De onderzijde is geelbruin en heeft een zeer opvallende rij oogvlekken op de achtervleugel. Deze vlekken zijn zwart met een zilveren/gouden kern en een gele ring eromheen. Er loopt een gelige lijn langs de oogvlekken, maar de oranje rand (die het Hooibeestje wel heeft) ontbreekt.
Fotografie van het Goudooghooibeestje
Het Goudooghooibeestje | Coenonympha oedippus is voor veel vlinderfotografen een soort om van te dromen, simpelweg omdat hij zo zeldzaam is geworden. De soort stelt extreem hoge eisen aan het leefgebied: het mag niet te droog zijn, niet te nat, en er moet precies genoeg gemaaid worden.
Tijdens een bezoek aan Liechtenstein, in 2011, heb ik het geluk gehad deze soort te fotograferen. Je kunt hier meer over lezen in mijn blog: Zoektocht naar het zeldzame Goudooghooibeestje | Coenonympha oedippus in Lichtenstein.. In een natuurgebied in het uiterste noorden van het vorstendom is een van de laatste gebieden in de regio waar deze zeer zeldzame vlinder nog voorkomt. De vlinders vliegen hier laag boven de pollen pijpenstrootje. Ze hebben een kenmerkende, beetje 'huppelende' vlucht en gaan vaak diep in de vegetatie zitten, wat fotografie lastig maakt.
De naam 'Goudoog' verwijst naar de prachtige metallic kern in de oogvlekken op de onderkant van de vleugel. Als de zon hierop valt, lichten ze letterlijk op als kleine spiegeltjes. Probeer dit effect vast te leggen door de vlinder in tegenlicht of strijklicht te fotograferen. Omdat ze weinig nectar drinken (ze leven kort), zul je ze zelden op bloemen zien, maar vaker zonnend op een grashalm of blad.
